site index internetkunstdossier van Joep Zander
Blind Date Kampen


vanaf 15 november tot 6 december Voorstraat 20 Kampen expositie georganiseerd door de stichting Werk in Uitvoering bij de opening van hun pand "Huis der kunsten"
schilderij beestenboel acryl op doek, te koop voor 1500 gulden Mijn persoonlijke impressie van de blind date

Kampen

Ik vraag me af wat me bezielt om vandaag naar Kampen te gaan om welgeteld één schilderij persoonlijk aan een muur te mogen hangen. In een opwelling heb ik een paar weken besloten toch mee te doen aan een groepsexpositie in een blijkbaar erg oud pand in Kampen. In de snelligheid en/of heel intuitief kies ik daarvoor het schilderij "beestenboel" Dat schilderij is ontstaan als een rohrschachachtige vlek (in de testpsychologie een test om allerlei betekenisvolle associaties op te roepen op basis van op zich vrij abstracte vlekkenpatronen). Langzamerhand werkte ik kleine beelden uit, meestal van beesten en beestjes die opdoemen uit het vlekkenpatroon.

Het is een wonderlijk mooie herfstdag. Een betere dag om naar Kampen te gaan is er niet. Dan moet je wél met de trein gaan. Want alleen dan zie je de herfstige bomenbosjes rond de solitaire boerderijen tussen Zwolle en Kampen als juweeltjes in het landschap. Alleen dan zie je op de route over de brug der bruggen tussen Kampen NS en centrum alle aspecten van de herfstige elementen water aarde en lucht met een vleugje vuur van een rooiige gloed door alles heen.

Ook het oude "huis der kunsten" in Kampen is een juweeltje. Een groeibrillant volgens een van de bestuursleden. Het moet wel nog heel erg veel groeien, want hoewel bedoeld voor de kunsten zal voorlopig de commerciele verhuur (doel heiligt middelen) de overhand hebben. Maar nu voor de komende weken staan er een paar mooie wanden ter beschikking. Niet wit zoals altijd maar een bont palet van oude en nog oudere muuronderdelen, bakstenen van door het hele laaste millennium heen en hier en daar nog een laagje plamuur. Grote rohrschachtests eigenlijk waar elke keer weer andere motieven en herrineringen van anderen in vervlochten zijn.

Eigenlijk heel toevallig kom ik met mijn schilderij uit bij een plekje op de muur wat dezelfde structuur heeft als mijn schilderij. Ik moet zeggen erg geholpen door de vriendin van een collega die de diepte direct doorziet. Het lijkt wel of het schilderij ervoor gemaakt is. In het schilderij is ook een kleine vierkante uitsnede geschilderd die als een soort trompe d’euill de verborgen wand erachter lijkt weer te geven. Alsof er dus een gat in het schilderij zit maar niet echt. Niet ver van deze plek zitten in een scheurtje een paar herfstige raggige webben die ongetwijfeld ontstaan zijn in de ruinetijd van het gebouw maar de hele verbouwing hebben overleefd. Wonderlijk; geen bouwvakker, bestuurslid of gemeenteambtenaar heeft het gewaagd dit rag even weg te vegen. Een vrouwelijke collega die ik wel bij dit tafereel vindt passen hangt er op mijn advies haar schilderij op.

De collega wiens vriendin zo behulpzaam was heeft trouwens zelf een naar mijn eerste indruk nogal schreeuwerig schilderij opgehangen met grote rode vlakken en een kitsjerig gekke lijst. Hij wijst me echter op de structuureffecten van de dikke verflagen die inderdaad ook een associatie oproepen met de barsten en de verweringen van de oude muren.

Even later laat ik tegenover een andere Deventer collega mij ontvallen dat ik dat kitsjerige schilderij niet mooi vindt. Ik fluiter het bijna, maar toevallig staat de schepper van het werk zo dichtbij dat hij me gehoord moet hebben. Ik vertel het hem dus nog maar een keer hardop ( goh waar schaamde ik me voor) dat ik zijn werk niet mooi vindt. Ja oke de details wel maar het geheel niet. Hij vertelt me dat hij niet gelooft in het opdringen van emoties aan andere mensen ( een neiging die volgens hem met expressionisme samenhangt). Ik vindt zijn werk het tegendeel uitstralen. Maar dit kan ik weer niet passen in de bijzonder aardige man die ik voor me zie.

Ze fotograferen op mijn verzoek nog mijn schilderij en de kritiek wordt ook heel goed opgenomen. Ik zie iemand anders alle schilderachtige plekjes in de muren fotograferen.

Met broodjes en een wandelingetje door het zonnige park besluit ik mijn prachtige bezoek aan Kampen. Een bijzondere en waardig rustige dag in een hektische week.

En dat schilderij……..dat kan daar eigenlijk niet meer weg.

Joep


tegenvoetsporen mail mij zoek op deze site vaders en zorg internetkunstdossier van Joep Zanderhomepage Joep Zander
klik hier! >>
site joep zander

Last Updated http://joepzander.nl/kampen+.htm : zie ook de andere pagina's
Logo Beeldrecht